Słowa kluczowe
Jak cytować
Abstrakt
Niniejsze opracowanie, przygotowane z zastosowaniem metody formalno-dogmatycznej oraz wykładni doktrynalnej, ma na celu wyjaśnienie wątpliwości związanych z reformą planowania i zagospodarowania przestrzennego w Polsce z 2023 r., które pojawią się na gruncie nowej – wprowadzonej w ramach tej reformy – instytucji prawnej, jaką stanowi plan ogólny gminy. W tekście poddano analizie dopuszczalność sądowej kontroli w odniesieniu do wspomnianych aktów planowania przestrzennego, a w szczególności możliwość skutecznego uruchomienia postępowania przed sądem administracyjnym w sprawie wywołanej skargą na bezczynność organu gminy polegającej na nieuchwaleniu planu ogólnego, a także dopuszczalność roszczenia publicznoprawnego w przedmiocie zamieszczenia przez gminę w planie ogólnym jego elementów fakultatywnych, zwłaszcza obszaru uzupełnienia zabudowy kluczowego z punktu widzenia wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Uzasadnieniem dla przeprowadzonej analizy było to, że tylko kwestią czasu jest, gdy powyższe problemy zaczną występować w praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych. Dlatego już teraz warto poddać refleksji sygnalizowaną kwestię sądowej kontroli planów ogólnych gminy, które muszą zostać uchwalone w każdej gminie do dnia 30 czerwca 2026 r.
Bibliografia
Blaszke M., Brzezińska-Rawa A., Ciesielski M., Feltynowski M., Fogel A., Goździewicz-Biechońska J., Kukulska-Kozieł A., Leszczyński M., Nowak M.J., Rokicka-Murszewska K., Śleszyński P., Tomczak A.A., Nowelizacja planowania przestrzennego. Czy ciąg dalszy „dróg i bezdroży regulacji ustawowych”?, „Samorząd Terytorialny” 2024, nr 1–2.
Dąbek D., Prawo miejscowe, Warszawa 2020.
Jędraszko A., Zagospodarowanie przestrzenne w Polsce – drogi i bezdroża regulacji ustawowych, Warszawa 2005.
Jędrzejczak M., Władza dyskrecjonalna organów administracji publicznej, Warszawa 2021.
Kafar D., Wprowadzenie, w: P. Daniel, P. Kafar, K. Pawlik, Systemowe zmiany w planowaniu przestrzennym, Warszawa 2023.
Król P., Uznanie w tworzeniu prawa administracyjnego, w: Dyskrecjonalność w prawie administracyjnym, red. nauk. K. Ziemski, M. Jędrzejczak, Poznań 2015.
Maziarz A., Plan ogólny gminy w znowelizowanych przepisach ustawy o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym, „Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego” 2024, nr 5.
Mijał P., Skarga na bezczynność organu samorządu terytorialnego w wydaniu aktu prawa miejscowego, „Samorząd Terytorialny” 2008, nr 5.
Najwyższa Izba Kontroli, Informacja o wynikach kontroli. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne w Polsce na przykładzie wybranych miast, Warszawa 2023.
Niewiadomski Z., Art. 101a, w: Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz z odniesieniami do ustaw o samorządzie powiatowym i samorządzie województwa, red. R. Hauser, Z. Niewiadomski, Warszawa 2011.
Nowak M.J., Dziedzic-Bukowska J., Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne – analiza najnowszych zmian, Warszawa 2024.
Nowak M.J., Plan ogólny – nowy instrument w planowaniu przestrzennym, „Nieruchomości” 2023, nr 11.
Oleś M., Fakultatywne działania administracji publicznej, Warszawa 2018.
Ostojski A., Rola norm prawnych w ewolucji planowania i zagospodarowania przestrzennego, „Przegląd Prawa i Administracji” 2011, R. LXXXV, Wrocław.
Pawlik K., Plan ogólny jako nowy akt planowania przestrzennego i podstawa planów miejscowych oraz realizacji inwestycji, w: P. Daniel, D. Kafar, K. Pawlik, Systemowe zmiany w planowaniu przestrzennym, Warszawa 2023.
Sidorowska-Ciesielska A., Art. 101a, w: Ustawy samorządowe. Komentarz, red. S. Gajewski, A. Jakubowski, Legalis.
Stahl M., Zagadnienia proceduralne sądowej kontroli aktów prawa miejscowego, „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” 2013, nr 3.
Szlachetko K., Plan ogólny – nowe (?) narzędzie legislacji planistycznej, w: Legislacja planistyczna, red. T. Bąkowski, Gdańsk 2024.
Wincenciak M., Zwalczanie bezczynności organów jednostek samorządu terytorialnego w sferze stanowienia aktów normatywnych, w: Partycypacja społeczna w samorządzie terytorialnym, red. B. Dolnicki, Warszawa 2014.
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.