Keywords
How to Cite
Abstract
The article analyses whether, if a debtor divests themselves of their assets and thereby renders satisfaction of creditors impossible, the right to challenge the debtor’s acts should be vested exclusively in all creditors jointly, appropriately represented, or whether individual creditors should retain the possibility of relying on individual legal remedies. To answer this question, the authors use the dogmatic method, the historical method, and the comparative method. The first section of this paper discusses how creditors were protected under Roman law. After an analysis of the legal remedies available in classical law, the standing to bring an actio Pauliana in Justinian’s law is discussed. Such an actio was available to the curator bonorum acting on behalf of all creditors, but it could also be brought by individual creditors. In contemporary law, the issue discussed in this article arises when a debtor is declared bankrupt. In such a situation, German law does not allow individual creditors to bring or continue individual actions. Until recently, the position under Polish law was similar, but following a recent resolution adopted by the Supreme Court, the prohibition has been relaxed and creditors are allowed to make auxiliary use of individual legal remedies. This is possible primarily when the receiver is unwilling or unable to bring an action on behalf of the bankruptcy estate. The latter approach merits approval, as it properly balances the interests of the parties concerned.
References
Adamus R., ‘Legitymacja wierzyciela do wytoczenia powództwa pauliańskiego po ogłoszeniu upadłości dłużnika – glosa do uchwały (7) SN z 14 czerwca 2023 r., III CZP 84/22’, Monitor Prawa Bankowego, 2024, No. 3.
Adamus R., Prawo upadłościowe. Komentarz, Warszawa, 2021.
Alemán Monterreal A.M., ‘El fraus creditorum, ¿praesumptio?’, in: Sánchez J.G. (ed.), Fundamentos romanísticos del derecho contemporáneo, Vol. 4, Madrid, 2021.
Allerhand M., Prawo upadłościowe. Prawo układowe. Komentarz. Orzecznictwo sądów polskich z lat 1936–1998. Wzory pism w postępowaniu upadłościowym. Przepisy wykonawcze i związkowe, Bielsko-Biała, 1998.
Altman D., Prawo upadłościowe. Komentarz, Warszawa, 1936.
Ankum H., ‘Denegatio actionis’, Zeitschrift der Savigny-Stiftung für Rechtsgeschichte. Romanistische Abteilung, 1985, Vol. 102.
Ankum H., ‘“Interdictum fraudatorium” et “restitutio in integrum ob fraudem”’, in: Guarino A., Labruna L. (eds), Synteleia Arangio Ruiz, Napoli, 1964.
Ankum J.A., De geschiedenis der Actio Pauliana, Zwolle, 1962.
Babusiaux U., Baldus C., Ernest W., Meissel F.-S., Platschek J., Rüfner T. (eds), Handbuch des Römischen Privatrechts, Vol. 1–3, Tübingen, 2023.
Biondi B., Studi sulle actiones arbitrariae e l’arbitrium iudicis, Roma, 1970.
Centola A.D., ‘A proposito del consilium fraudis nella revoca degli atti in frode ai creditori’, Studia et Documenta Historiae et Iuris, 2015, Vol. 81.
d’Ors X., El interdicto fraudatorio en el derecho romano clasico, Roma–Madrid, 1974.
Dajczak W., Giaro T., Longchamps de Bérier F., Prawo rzymskie. U podstaw prawa prywatnego, 3rd ed., Warszawa, 2018.
del Pino-Toscano F., Recursos procesales contra el fraus creditorum en derecho romano clásico, Sevilla, 2002.
Eisele F., ‘Exceptio rei iudicatae vel in iudicium deductae’, Zeitschrift der Savigny-Stiftung für Rechtsgeschichte. Romanistische Abteilung, 1990.
Ferrini C., Di una nuova teoria sulla revoca degli atti fraudolenti compiuti dal debitore secondo il diritto romano, Milano–Napoli, 1887.
Fiema J., O zaskarżaniu czynności dłużnika zdziałanych ze szkodą wierzycieli, Lwów, 1937.
Impallomeni G., ‘Azione revocatoria (diritto romano)’, Nuovo Digesto Italiano, 1956, Vol. 2, pp. 147–152 (reprint: G. Impallomeni, Scritti di diritto romano e tradizione romanistica, Padova, 1996).
Impallomeni G., ‘In tema di manomissioni fraudolente’, in: Impallomeni G., Scritti di diritto romano e tradizione romanistica, Padova, 1996.
Impallomeni G., ‘Nota minima in tema di manomissioni fraudolente’, in: Impallomeni G., Scritti di diritto romano e tradizione romanistica, Padova, 1996.
Impallomeni G., ‘Pauliana actio’, Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft, 1970, Vol. S XII (reprint: G. Impallomeni, Scritti di diritto romano e tradizione romanistica, Padova, 1996).
Impallomeni G., Studi sui mezzi di revoca degli atti fraudolenti nel diritto romano classico, Padova, 1958.
Jakubecki A., Zedler F., Prawo upadłościowe i naprawcze. Komentarz, Warszawa, 2010.
Kaser M., Roman Private Law, transl. Dannenbring R., Durban, 1965.
Kindl J., Meller-Hannich C. (eds), Gesamtes Recht der Zwangsvollstreckung. ZPO – ZVG – Nebengesetze – Europäische Regelungen – Kosten. Handkommentar, 4th ed., Baden-Baden, 2021.
Krüger W., Rauscher T. (eds), Münchener Kommentar zur Zivilprozessordnung mit Gerichtsverfassungsgesetz und Nebengesetzen, Vol. 1, §§ 1–354, 7th ed., München, 2025.
Lauter G., Prawo upadłościowe i prawo o postępowaniu układowem. Komentarz, Warszawa, 1935.
Lenel O., Das Edictum Perpetuum. Ein Versuch zu dessen Wiederherstellung, 3rd ed., Leipzig, 1927.
Litewski W., Rzymskie prawo prywatne, 2nd ed., Warszawa, 1994.
Longchamps de Bérier F., ‘Prawnospadkowe pochodzenie actio Pauliana? Na marginesie pracy C. Masi Doria “Bona libertorum”. Regimi giuridici e realtà sociali, Napoli 1996’, Czasopismo Prawno-Historyczne, 1998, No. 1.
Longchamps de Bérier R., ‘Uzasadnienie projektu Kodeksu zobowiązań z uwzględnieniem ostatecznego tekstu Kodeksu’, in: Zakrzewski P., Misztal-Konecka J. (eds), Roman Longchamps de Bérier. Dzieła wybrane. Tom II, Lublin, 2020.
Manzo A., ‘Curatori bonorum vel ei, cui de ea re actionem dare oportebit. Spunti di riflessione sulla legittimazione attiva della tutela processuale prevista in Ulp. 66 ad ed. D. 42.8.1 pr.’, Studia et Documenta Historiae et Iuris, 2017.
Metro A., ‘La lex Aelia Sentia e le manomissioni fraudolente’, Labeo, 1961, No. 2.
Misztal-Konecka J., Krajewski M., ‘Bezskuteczność czynności w stosunku do masy upadłości a jej zaskarżenie przez wierzyciela’, Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego, 2024, No. 6.
Ochocińska K., ‘Legitymacja do wytoczenia powództwa pauliańskiego w postępowaniu upadłościowym – glosa do uchwały Sądu Najwyższego z 14.06.2023 r., III CZP 84/22’, Glosa, 2024, No. 4.
Palumbo F., L’actio Pauliana nel diritto romano e nel diritto vigente, Napoli, 1935.
Pyziak-Szafnicka M., Ochrona wierzyciela w razie niewypłacalności dłużnika, Warszawa, 1995.
Radin M., ‘Fraudulent Conveyances at Roman Law’, Virginia Law Review, 1931, No. 2.
Rosenberg L., Schwab K.H., Gottwald P., Zivilprozessrecht, 18th ed., München, 2018.
Schulz F., ‘Die fraudatorische Freilassung im klassischen und justinianischen römischen Recht’, Zeitschrift der Savigny-Stiftung für Rechtsgeschichte. Romanistische Abteilung, 1928.
Serafini E., Della revoca degli atti fraudolenti compiuti dal debitore secondo il diritto romano, Vol. 1, Pisa, 1887.
Serafini E., Della revoca degli atti fraudolenti compiuti dal debitore secondo il diritto romano, Vol. 2: Dell’azione Pauliana, Pisa, 1889.
Solazzi S., La revoca degli atti fraudolenti nel diritto romano, Vol. 2, 3rd ed., Napoli, 1945.
Talamanca M., ‘Azione revocatoria. Diritto romano’, Enciclopedia del Diritto, 1959, Vol. 4.
Waga J., ‘Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2023 r., III CZP 84/22’, Studia Prawnicze Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2025, No. 2.
Weinland A., Münchener Kommentar zum Anfechtungsgesetz, 2nd ed., München, 2022.
Willems C., Actio Pauliana und fraudulent conveyances. Zur Rezeption kontinentalen Gläubigeranfechtungsrechts in England, Berlin, 2012.
Witosz A.J. (ed.), Prawo upadłościowe. Komentarz, Warszawa, 2021.
Zenker W., ‘Geltendmachung der Insolvenz- und der Gläubigeranfechtung’, Neue Juristische Wochenschrift, 2008, No. 15.
Zienkiewicz D. (ed.), Prawo upadłościowe i naprawcze. Komentarz, Warszawa, 2006.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.