Redakcja

Redakcja

Redaktor Naczelny: prof. dr hab. Ryszard A. Stefański, Uczelnia Łazarskiego w Warszawie
Sekretarz: dr hab. Jacek Kosonoga, Uczelnia Łazarskiego w Warszawie

Członkowie:

prof. dr Juan Carlos Ferré Olivé, dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu w Huelva (Hiszpania)
prof. dr Carmen Armendáriz León, Wydział Prawa Uniwersytetu Complutense w Madrycie (Hiszpania)

Redaktorzy językowi

Natallia Artsiomenka – język białoruski
Grzegorz Butrym – język angielski
Martin Dahl – język niemiecki
Agnieszka Toczko-Rak – język polski
Elwira Stefańska – język rosyjski
Jadwiga Ziębowicz – język francuski

Redaktorzy tematyczni

prawo i postępowanie karne – dr hab. Barbara Nita-Światłowska, prof. Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (Polska) 
prawo cywilne – dr Helena Ciepła
prawo administracyjne – prof. dr hab. Stanisław Hoc
prawo konstytucyjne - dr hab. Jacek Zaleśny
prawo międzynarodowe – dr Dominika Harasimiuk
statystyka – dr Krystyna Bąk

Redaktor prowadzący

dr Jacek Dąbrowski

Korekta

Agnieszka Toczko-Rak

Zasady etyczne dotyczące redakcji

Decyzja o publikacji

Redakcją kieruje Redaktor Naczelny, przestrzegający stosownych uregulowań prawnych dotyczących autorstwa, własności intelektualnej, plagiatu czy zniesławienia i decyduje, które z nadesłanych artykułów zostaną opublikowane. Redaktor może konsultować się z redaktorami stowarzyszonymi i/lub recenzentami przy podejmowaniu decyzji dotyczących publikacji. W razie potrzeby opinia Rady Naukowej jest również brana pod uwagę. Decyzja o publikacji artykułu może być ograniczona przez ryzyko np. potencjalnego zniesławienia, naruszenia praw autorskich lub innych praw własności intelektualnej, plagiatu lub autoplagiatu oraz wątpliwości dotyczące autorstwa lub współautorstwa, tj. tak zwanych „guest authorship” i „guest authorship”. Te niepochlebne praktyki będą eliminowane.  

 

Poufność

Żaden z członków Rady Redakcyjnej nie jest uprawniony do ujawnienia informacji o zgłoszonej pracy osobie innej niż osoba upoważniona do uzyskania informacji w toku postępowania redakcyjnego, jej autor, recenzenci, potencjalni recenzenci, doradcy redakcyjni lub Wydawca. Redaktor nie udziela autorom informacji o recenzentach i odwrotnie.

 

Konflikt interesów i jego ujawnienie

Artykuły niepublikowane lub ich fragmenty nie mogą być wykorzystywane w badaniach własnych redakcji lub recenzentów bez wyraźnej pisemnej zgody autora. Redaktor nie powołuje recenzentów, którzy są podwładnymi autorów lub pozostają w innych bezpośrednich relacjach osobistych (jeśli Redaktor o nich wie).

Działania antydyskryminacyjne

W celu zapobiegania dyskryminacji Redakcja przestrzega zasad Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i prawa obowiązującego w Polsce. Wszyscy autorzy są traktowani równo i z poszanowaniem godności.

Autocytowania

 Redaktor lub recenzent nigdy nie prowadzi żadnej praktyki, która zobowiązuje autorów do powoływania się na swoje czasopismo jako dorozumiany lub wyraźny warunek przyjęcia do publikacji.  Wszelkie rekomendacje dotyczące artykułów, które mają być cytowane w artykule, powinny być sformułowane na podstawie bezpośredniego związku z artykułem autora, w celu udoskonalenia ostatecznie opublikowanych badań.  Recenzenci powinni kierować autorów do odpowiedniej literatury w ramach procesu wzajemnej weryfikacji, jednak nie powinno to nigdy obejmować ogólnych instrukcji cytowania poszczególnych czasopism.

Redaktor ocenia manuskrypty pod kątem ich treści intelektualnej bez względu na rasę, płeć, orientację seksualną, przekonania religijne, pochodzenie etniczne, obywatelstwo lub filozofię polityczną autorów.

„Ius Novum” stosuje mechanizm recenzji „double blind”, tj. utajnia tożsamość autorów i recenzentów.

 Procedura w przypadku skarg

 Redaktor (w porozumieniu z wydawcą) podejmuje odpowiednie środki zaradcze, gdy zostały przedstawione skargi etyczne dotyczące złożonego manuskryptu lub opublikowanej pracy. Środki takie obejmują zasadniczo skontaktowanie się z autorem artykułu i należyte rozpatrzenie odpowiedniej skargi lub zgłoszonych roszczeń, ale mogą również obejmować dalsze zgłoszenia do odpowiednich instytucji i organów badawczych, a jeśli skarga zostanie podtrzymana, publikację sprostowania, wycofania, wyrażenia obaw lub innej stosownej uwagi. Każdy zgłoszony akt nieetycznego zachowania publikacyjnego musi zostać zbadany, nawet jeśli zostanie odkryty po upływie lat od publikacji.