Stan zdrowia oskarżonego jako okoliczność wyłączająca ściganie (Ius Novum, 2025)
Przedmiotem artykułu jest problem umorzenia postępowania z powodu stanu zdrowia oskarżonego, który trwale uniemożliwia mu udział w postępowaniu – na podstawie przewidzianej w art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. – jako okoliczności wyłączającej ściganie. Tezą badawczą jest twierdzenie, że stan zdrowia oskarżonego może być przyczyną umorzenia postępowania na podstawie tego przepisu. W rozważaniach tego zagadnienia została wykorzystana metoda dogmatycznoprawna oraz analiza orzecznictwa. W doktrynie i judykaturze dopuszcza się taką możliwość, uznając, że zły stan zdrowia oskarżonego – z uwagi na jego nieprzemijający charakter nie pozwala na wydanie innego merytorycznego orzeczenia kończącego postępowanie. Negując taką możliwość, wskazuje się, że stan zdrowia oskarżonego może być przeszkodą faktyczną uniemożliwiającą prowadzenie postępowania i stanowi przyczynę zawieszenia postępowania (art. 22 § 1 k.p.k.). Ze względu na to, że występuje silna polaryzacja poglądów w tej kwestii i jest prawie jednolita linia orzecznicza Sądu Najwyższego, według której taki stan zdrowia oskarżonego stanowi przyczynę zwieszenia postępowania, konieczna jest interwencja ustawodawcy i dodanie do okoliczności wymienionych w art. 17 § 1 k.p.k. w pkt. 10a obejmujących stan zdrowia oskarżonego, trwale uniemożliwiającego udział w postępowaniu.